...ATOPAREMOS no peirán
as follas evadidas
do almanaque dos nosos soños
...As novas rúas de sempre
exhibirán o escaparate
das mesmas noivas inéditas
...Fumaremos nas pipas despeitivas
tódalas transeúntes
hostilidades mudas
...O vaso desbicado noutro porto
rematarémolo eiquí no mesmo bar
...cabo do mariñeiro descoñecido
...que nos repite a mesma
ubicua sorrisa loira
Nos burdeles xa saben
que a nosa moeda
ten o anverso de ouro
e o reverso sentimental
...Os ecos imprevistos
do noso cantar sonámbulo
apagarán os focos da madrugada
...Mañán despertaremos
na ausenza desta xornada
...Esquivouse unha folla
do diario efusivo
...Erámo-los espeutadores
na prestidixitación
dunha hora artificial.
Manoel Antonio (Rianxo)
